Na jaren, het gevolg van wachten op vergunningen, konden we dan toch gaan beginnen met het uitbreiden van ons bunkermuseum. Op vrijdag 12 september zijn we gestart met het uitgraven, maar een maand eerder hadden we al de duindoorns verwijderd en met plastic pijpen aangegeven waar de bunkers zich ongeveer bevonden.
Voor het uitgraven: nog niets te zien, behalve dan een kleine onopvallende ingang naar de Vleermuisbunker.
Foto van de elektrische kraan die gebruikt is bij het uitgraven.
Die vrijdag de 12e zijn we met de elektrische kraan begonnen (geen CO2 uitstoot) om het vele zand weg te halen. Als dat met een schep zou gebeuren, zouden we nu nog bezig zijn. Ook moest in de uit te graven bunkers het behoorlijk veel zand en puin worden weggehaald en dat moest handmatig. Ook zandzakken vullen horen bij één van de taken, de zandzakken werden dan weer gebruikt om het verschuiven van zand tegen te gaan en dingen af te bakenen. Gelukkig waren er veel vrijwilligers aanwezig om dit alles te realiseren.
Een groot aantal vrijwilligers en hulp van een paar leden van de Haagse bunkerploeg.
Vrijdag en zaterdag de 20e en 21e september zijn we verdergegaan om dit alles te realiseren en het voorlopige resultaat mocht er wezen.
Bij het vrijgraven van de bunkers moest het zand en puin gescheiden worden en het puin worden afgevoerd. Daarvoor gebruikten we big bags die de kraan kon tillen. Voor de benodigde ventilatie werden er een aantal ventilatiekokers geplaatst.
Direct nadat de bunkers waren vrij gegraven, inclusief de nog vrijwel nog onbeschadigde trappen werden de dichtgemetselde deuren en ramen weggebroken. En kon begonnen worden om het nog aanwezige zand en puin in de bunkers te verwijderen. Dit was een hele klus en daar gebruikten we twee gehuurde lopende banden voor om dit proces te versnellen.
Kleine bunker
Vrijwilligers aan het werk in de grote bunker
Bunker leeghalen m.b.v. transportbanden
Bunker afgesloten met platen hout
Een pluspunt was dat de kleine bunker van binnen vrijwel schoon bleek maar de grote bunker met twee zalen lag vol met zand en puin. Ook moesten de bunkers afgesloten kunnen worden zodat er niets vernield kon worden. Daarvoor werden underlayment platen gebruikt inclusief provisorische sloten voor de deuren. Het bleek al snel dat er robuustere sloten gebruikt moesten worden aangezien de eerste nacht de zaak al werd opengebroken. Gelukkig lagen onze kostbare gereedschappen e.d. in de bestaande bunker veilig achter slot en grendel. Elektra voor het licht, internet, beveiliging en ontvochtigingsapparatuur moesten er de nodige kabels naar de nieuwe bunkers worden getrokken en daar werd direct mee aangevangen.
Elektrische kraan in actie
Vrijwilligers aan het “bunkeren”
Geschreven door Frank Meijer
